منزلت و موقعيت دکترين مهدويت در تعاليم اسلامي

فرستادن به ایمیل چاپ

هم‌چنان که در بسياري از مکاتب فکري و مذهبي جهان امروز، اعتقاد به مصلح جهاني، مدينه فاضله، هم‌چنين موعود و منجي‌گرايي و هزاره‌گرايي وجود دارد، نظام فکري و اجرايي مهدويت، در تعاليم اسلامي و آراي بسياري از فِرَق آن، منزلت و موقعيت ويژه و بالايي دارد. برخي از متفكران مانند ابن‌خلدون و بعضي ديگر به اين نظام فكري شبهاتي نارسا وارد کرده‌اند، ولي در گستره فِرَق اسلامي، اين اعتقاد به استواري وجود دارد. البته بديهي است اختلافاتي هم در اين زمينه وجود داشته که بيشتر آنها اعتقادي و يا در مورد شخصيت منجي يعني حضرت مهدي است. براي نمونه، درباره رجعت اختلافاتي وجود دارد و يا اين‌که برخي از فِرَق سني بر خلاف تشيع به تولد آن حضرت در آينده معتقد هستند و مانند زيديه (از فرق شيعي) که معتقدند امام بايد قادر به جنگ و دفاع باشد. بنابراين، مهدي غايب را به امامت نمي‌پذيرند و هم‌چنين امامي را که کودک باشد نيز امام نمي‌شمارند. در هر حال، اعتقاد به مهدويت، از ضروري‌ترين اعتقادات اسلامي به ويژه شيعي به شمار مي‌رود و خاتميت و تکامل نهايي رسالت اسلام، منوط به ظهور مهدي موعود است و خاتميت قطعي اين دين مبين با آن معنا مي‌يابد


صفحه ی کنونی: دکترین مهدوی دکترین مهدویت منزلت و موقعيت دکترين مهدويت در تعاليم اسلامي