ظرف زماني رجعت، در کلام بزرگان

فرستادن به ایمیل چاپ

به نظر مي‌رسد علماي بزرگ شيعه از روايات فوق و ديگر روايات استفاده کرده­ و نظرات خود را ابراز کرده­اند. مرحوم مفيد رحمه الله علیه رجعت را از علايمي مي­داند که هنگام ظهور تحقّق مي­يابد:

إنّ الله تعالي يردّ قوماً من الأموات إلي الدّنيا في صورهم الّتي کانوا عليها، فيعزّ منهم فريقاً، و يذلّ فريقاً، و يديل المحقّين من المبطلين، و ألمظلومين منهم من الظّالمين، و ذلک عند قيام مهدي آل محمّد علیه السلام….[1]؛

خداوند گروهي از مردگان را به همان صورت­هايي که در گذشته بودند، به دنيا باز­مي­گرداند. پس گروهي را عزيز و دسته ديگر را ذليل مي­کند و اهل حق را بر اهل باطل، غلبه و نصرت داده و مظلومان را بر ظالمان و ستمگران پيروزي مي­بخشد. اين واقعه، هنگام ظهور مهدي آل محمد خواهد بود….

سيد مرتضي، علم الهدي علیه السلام مي­فرمايد:

اعلم، أنّ الّذي تذهب الشّيعة الإمامية إليه أن الله تعالي يعيد عند ظهور إمام الزّمان المهدي علیه السلام …[2]؛

مي بينيم سيد مرتضي نيز عصر رجعت را همان زمان ظهور حضرت مهدي علیه السلام مي­داند.

مرحوم طبرسي مي­گويد:

أنّ الله تعالى سيعيد عند قيام المهدي قوما ممّن تقدم موتهم من أوليائه و شيعته ليفوزوا بثواب نصرته و معونته و يبتهجوا بظهور دولته و يعيد أيضا قوما من أعدائه لينتقم منهم و ينالوا بعض ما يستحقونه من العذاب في القتل على أيدي شيعته و الذّل و الخزي بما يشاهدون من علو كلمته[3]؛

خداوند در زمان قيام حضرت مهدى علیه السلام گروهى از آن­ها كه مرده‏اند، زنده مى‏كند. بعضى از رجعت كنندگان، از دوستان و شيعيان مهدى هستند كه ثواب نصرت و كمك او نصيبشان مى‏شود و به دولت مهدى شاد مى‏شوند. بعضى ديگر، از دشمنانش هستند كه براى گرفته شدن انتقام از ايشان برمي­گردند، تا عذاب دنيا را بچشند و به دست شيعيان كشته شوند و از قدرت و شوكت حضرت مهدى علیه السلام احساس سرافكندگى و حقارت كنند.

مرحوم مظفّر مي­نويسد:

إنّ الذّي تذهب إليه الإمامية أخذا بما جاء عن آل البيت علیه السلام إنّ الله تعالي يعيد قوما من الأموات إلي الدّنيا في صُوَرهم الّتي کانوا عليها، فيعزّ فريقا و يذلّ فريقا آخر، و يديل المحقّين من المبطلين، والمظلومين منهم من الظّالمين، و ذلک عند القيام مهدي آل محمّد و لا يرجع إلّا من عَلَت درجتُه في الإيمان، أو من بلغ الغاية من الفساد، ثم يصيرون بعد ذلک إلي الموت؛

همانا عقيده شيعه در رجعت، بر اساس پيروي از اهل بيت چنين آمده است که خداوند، عده­اي از کساني را که در گذشته از دنيا رفته­اند، به همان اندام و صورت پيشين زنده کرده و به دنيا باز­مي گرداند و به برخي از آنان عزّت مي­دهد و بعضي را ذليل و خوار خواهد کرد و حقوق حق­پرستان را از باطل­پرستان مي­گيرد و داد ستم­ديدگان را از ستمگران مي­ستاند و اين رجعت، پس از قيام مهدي آل محمّد علیه السلام به وجود مي­آيد. کساني به دنيا باز مي­گردند که از ايمان بالا برخوردار باشند، يا افرادي که در نهايت درجه فساد غوطه­ور شده باشند و آن­گاه دوباره مي­­­ميرند.[4]

برخي مفسّران نوشته­اند:

رجعت از عقايد معروف شيعه بوده و بعد از ظهور مهدي علیه السلام و در آستانه رستاخيز، گروهي از مؤمنان خالص و کفّار و طاغيان بسيار شرور به اين جهان باز مي­گردند. گروه اوّل، مدارجي از کمال را طي مي­کنند و گروه دوّم، کيفرهاي شديدي مي­بينند.[5]

مرحوم شيخ طوسي مي­نويسد:

يرجعنا نبينا و ائمّتنا المعصومون في زمان المهدي مع جماعة من الأمم السّابقة و اللّاحقة[6]؛

پيامبر و امامان معصوم علیهم السلام با گروهي از امّت گذشته و آينده، در زمان مهدي بازخواهند گشت.

ابو الحسن شريف صاحب تفسير مرآة الأنوار، مي­فرمايد:

بدانيد که ثبوت رجعت به معناي خروج بعضي مردم از قبور خود به دنيا و زندگي مجدّد آنان بعد از ظهور امام زمان و رجعت پيامبر و ائمّه اطهار يا بعضي از آنان به ويژه اميرالمؤمنين و امام حسين و زمام امور را به دست گرفتن و دشمنان اسلام را به سزاي اعمالشان رساندن، از مسائلي است که اصلاً جاي شک و شبهه­اي در آن نبوده است؛ بلکه از جمله ضروريات مذهب است.[7]

از مجموع نظرات دانشمندان ديني اين مطلب به دست مي­آيد که ظهور، ظرف زماني رجعت خواهد بود.



[1]. أوائل المقالات، ص77.

[2]. اين تعريف در بخش اول (رجعت در اصطلاح) ذکر شده است.

[3]. مجمع البيان، ج7، ص367.

[4]. عقائد الاماميه، ص294.

[5]. تفسير نمونه، ج15، ص555.

[6]. جواهر الفقه، ص250.

[7] . الشّیعة و الرّجعة، ج1، ص277.

 


صفحه ی کنونی: رجعت رجعت ظرف زماني رجعت، در کلام بزرگان