ملاقات گرایی و آسیب های آن!

فرستادن به ایمیل چاپ

از آسيب­هايي كه در عصر غيبت براي منتظران اتفاق مي­افتد، مدعياني هستند كه بي­دليل يا به ساده­ترين اتفاق، ادعاي ملاقات مي­كنند، يا كساني كه تمام وظيفه خويش را رسيدن به ديدار حضرت مي­پندارند

واز باقي وظايف غافل­شده وافراد را تنها به اين عمل، به عنوان برترين وظيفه، فرا مي­خوانند.

پيامدها
1.يأس و نااميدي در اثر عدم توفيق ديدار.
2.توهم گرايي و خيال پردازي
3.رويكرد به شيّادان و مدّعيان مهدويت، نيابت و مدّعيان ملاقات.
4. دور ماندن از انجام وظايف اصلي، به دليل اهتمام بيش از اندازه و غير متعادل به ديدار.
5. بدبيني به امام(عجل الله تعالی فرجه الشریف) به علت عدم ديدار
خاستگاه
1.نبود بصيرت و آگاهي نسبت به دين و نشناختن وظايف اصلي و فرعي.
2.توهم  و خيال پردازي.
3. هواي نفس.
درمان
مهم ترين راه درمان اين آسيب، توجه و رويكرد به منابع اصيل، معارف ناب دين در پرتو مراجعه به علماي راستين است كه در اين صورت، براي ما روشن مي شود كه بسياري امور مطلوب و خوب هستند، امّا خداي متعال آن ها را به عنوان وظيفه بر دوش ما ننهاده (مانند ملاقات حضرت ولي عصر) يا اين كه در ميان تكاليف و وظايف ديني رتبه بندي وجود دارد و در مقام عمل، لازم است به درجه اهميت و ضرورت آن ها توجه شود. به راستي در ميان وظايفي مانند تقوا، خودسازي، تكاليف اجتماعي، انتظار و ... ملاقات چه جايگاهي دارد؟!


[1] مدتي قبل، در نشريه­ خورشید مکه ، (ش 17 و 21) آيه و عبارتي منسوب به امام زمان4 چاپ شده بود و به خط ايشان، (با تصريح اين كه دقيقاً از روي خط امام، تصوير گرفته­اند) اما متوهّمان غافل از اين بودند كه آية نوشته شده كاملا اشتباه است. (يعني نعوذبالله امام آيه را اشتباه نوشته است(

[2]
همايشي دانشجويي­دريكي از شهرها برقرار شده بود. پس از پايان همايش، دانشجويي مي­گفت: مدتي جمكران مي­آمدم براي اين كه آقا را ببينم، چون موفق نشدم قهر كردم.


صفحه ی کنونی: ملاقات ملاقات گرایی و آسیب های آن!