ادعای نیابت مدعیان

فرستادن به ایمیل چاپ

در هر عصري عده ­اي به دروغ، ادّعاي مهدويت نموده يا ديگران چنين نسبتي به آنان داده ا ند و بدين وسيله فرقه­ هايي ايجاد كرده ­اند.

چه در دوره غيبت صغرا و چه در دوره غيبت كبرا، كساني بوده­ اند كه نيابت خاصه يا وكالت امام را به دروغ، ادعا مي­كرده­اند. البته ادعاهاي اين افراد به صورت­هاي متفاوتي، ارائه شده است:

1. مهدويت[1].

2. نيابت خاصه، وكالت، بابيت يا ... افرادي كه مدعي­ اند هر موقع بخواهند امام را مي­توانند ببينند، مشكلات به­ واسطه آنان حل مي­شود، آن­ها واسطه و باب ميان مردم و امام هستند، پيامي را از امام آورده­اند يا پيامي را براي امام مي­برند.[2]

3. نيابت عامه: عده­ اي خود را به جاي علماي ربّاني، مراجع عظام تقليد و فقها و... معرفي مي­كنند با اين كه در اين دوران، عقل و نقل، وظيفه همه را روشن ساخته است و آن، مراجعه به علما و فقها است. اينان راهي جداي از قران و سنت و عقل برگزيده و سير و سلوكي معرفي مي­كنند و رهْ نرفته، ره مي ­آموزند
.[3]

پيامدها

1. گمراهي مردم.

2. دوري از مسير اهل­بيت.

3. به بازي گرفته شدن دين.

4. اختلافات ديني در اثر متابعت از فرقه هاي انحرافي.

خاستگاه

1. مشكلات روحي و رواني، عقده خود كم بيني، هيستري و مطرح كردن خود.[4]

2. نفسانيات و مشكلات اخلاقي و ضعف ايمان.

3. توهم و خيال­پردازي.

4. هوي و هوس و خواسته هاي دنيوي و جاه و مقام.

5. جهل و ناآگاهي.

6. سكوت انديشمندان و عالمان يا به موقع و مناسب تصميم نگرفتن.

7. مشكلات سياسي، تأثير اَيادي اجانب مثل فريفتن محمد علي باب و...[5].

8. عدم معرفت به جايگاه و شأن امام و جانشيني ايشان.

درمان

1. تقوا و تهذيب نفس.

2. علم و بصيرت ديني و سياسي علما، انديشمندان، دولت­مردان و مردم.

3. روشنگري علما و انديشمندان، تكذيب منحرفان.

4. برخورد دولت­مردان جامعه اسلامي (مثل برخورد اميركبير با بابيت كه ستودني است).[6]

5. عدم تسامح و اغماض در برخورد با انحرافات و بدعت­ها.



[1] . طوسي، الغيبة، فصل 6، باب ذكر المذمومين الذين ادعوا البابية و السفارة كذبا و افتراء لعنهم الله، ص 397؛ فصلنامة انتظار، ش 8 و 9 و10، مقاله: متمهديان و مدعيان دروغين مهدويت، محمد رضا نصوري.

[2] . طوسي، الغيبة، فصل 6، باب ذكر المذمومين الذين ادعوا البابية و السفارة كذبا و افتراء لعنهم الله، ص 397؛ فصلنامة انتظار، ش 8 و 9 و10، مقاله: متمهديان و مدعيان دروغين مهدويت، محمد رضا نصوري.

[3] . مانند دراويش، صوفيه و... .

[4] . فصلنامه انتظار،ش 5، مقاله: از شيخي­گري تا بابي­گري، عزالدين رضانژاد.

[5] . فصلنامه انتظار، ش 1، مقاله: از بابي­گري تا بهايي­گري، عزالدين رضانژاد.

[6] . فصلنامه انتظار، ش 5، از شيخي­گري تا بابي­گري؛ عزالدين رضانژاد.

 


صفحه ی کنونی: صفحه اصلی